De toekomst … een doorkijkje naar 2017

Het is tot mijn schande al weer veel te lang geleden dat ik een blog gepost heb. En dat terwijl ik allemaal mooie verhalen in mijn hoofd heb. Ik merk dat ik echt een hobby-blogger ben. Ik werk 40 uur, ben met opleidingen bezig en dan moet ik ook nog zoiets als een sociaal leven onderhouden en  o ja het belangrijkste natuurlijk waarom ik dit blog gestart ben: reizen. Waarom zitten er maar 24 uren in een dag?

2015 was voor mij doen een topjaar met reisjes: Lissabon, New York, Mallorca en Andalusië. Dit jaar doe ik het wat rustiger aan, uitgaven aan mijn auto en het kopen van een nieuw bed zijn hier debet aan, maar ik klaag niet, want ik heb in tijden niet zo lekker geslapen ;-).

Dit jaar staat de teller op twee reisjes, een heel lang weekend Sevilla en een weekendje weg met vriendinnen naar Leuven. In oktober ga ik weer een ‘droomreis’ maken, drie weken naar Cuba, ik kan niet wachten!wereldbol.pngMaar dit blog heeft als titel ‘de toekomst …een doorkijkje naar 2017’…wat gaat de toekomst qua reizen brengen dan? Ik ben in mijn leven nooit heel erg van het vooruit plannen en naar de toekomst kijken geweest, en de ene week wil ik hierna toe op reis en de week erna kan ik al weer vier keer van gedachten zijn veranderd. Maar toen ik vorige week terug van werk naar huis reed, over de Veluwe, op mijn 37ste verjaardag, schoten mijn gedachten schoten zoals gewoonlijk weer alle kanten op. Want als ik iets verder kijk dan dit jaar, wat wil ik dan? Ik vroeg me ook meteen af waar deze gedachten vandaan kwamen, waarom al naar 2017 kijken als ik nog een fantastische reis naar Cuba in het verschiet heb. Komt dat omdat ik weer een jaartje ouder geworden ben? Misschien gedeeltelijk. Sinds een week of vijf heb ik nu een beugel, best heftig op je 36ste, maar die beugel is nog niet het ergste, over een maand of tien, krijg ik ook een operatie: kaken breken, verlengen, met draadjes aan elkaar, vloeibaar voedsel, etc. Ik heb veel positieve reacties gekregen: “goed dat je het durft”. “Wat knap”. Maar ja, ik heb geen keus, het is puur medisch, met een overbeet van 11mm. Aangezien een beugel ook beperkingen met zich meebrengt met wat je ‘op een normale manier kan eten, zonder dat er van alles tussen blijft hangen’, ben ik meteen begonnen met ‘gezond eten, afvallen, etc’. Zo sla ik meerdere vliegen in één klap, zeg maar.

Terug naar het reizen. Nu vind ik die operatie wel een dingetje, en ik moet zeggen, ik kijk uit naar de dag dat ik geen ijzer meer in mijn mond heb (goh, en ik ben pas vijf weken onderweg 😉 ). Dus ik vind dat ik wel een mooie reis verdiend heb als alles achter de rug is. Nu hoor ik jullie denken: “Maar je maakt toch al mooie reizen??”. Dat is zo, en daarom wil ik een reis maken en nog meer uit mijn comfortzone treden dan ik eerder al deed. Ik begon drie jaar geleden met een groepsreis naar India & Nepal. En eerlijk, wat vond ik dat eng, helemaal in mijn eentje, maar toch ook weer niet, maar met wel allemaal ‘vreemde’ mensen. Het is me supergoed bevallen en het jaar daarop ging ik daarom ook met een groepsreis naar Myanmar en nu in oktober dus naar Cuba. In de tussentijd heb ik mijn grenzen al weer wat verder verlegd en ben ik een ander drempeltje overgestapt, namelijk in mijn eentje reizen, naar New York, naar Andalusië en afgelopen februari naar Sevilla.

Dus voor ergens, ik gok eind 2017, een nieuwe uitdaging. Een week of vier alleen op reis, maar niet zoals in New York of Spanje op één plek, maar echt een rondreis, door één of meer landen.

Ik heb al een aantal landen op mijn lijstje staan waar ik graag naartoe zou willen en wat volgens mij prima te doen is in je eentje. Landen zoals: Maleisië, Vietnam, Sri Lanka, Costa Rica, Guatamala en Peru.

Welke landen raden jullie me aan? of juist niet? en waarom dan? Of hebben jullie misschien nog andere suggesties?

Vakantie in eigen land – Sterrenkubus bij Erfgoed Bossem

Vakantie in eigen land. Ik was er nooit zo van. Voor mij was een vakantie altijd pas vakantie als ik de grens over ging. De laatste jaren begin ik Nederland als vakantieland en voor weekendjes weg steeds meer te waarderen. Ook al zijn we een, relatief, klein land, aan diversiteit geen gebrek.

Vorig jaar besloot ik dan ook dat ik de proef maar eens op de som moest nemen en twee dagen in eigen land moest bivakkeren. Nu ben ik absoluut geen kampeertiepje, en zeker niet in het najaar. Ik hou verder toch ook wel van enige luxe, dus een camping is het niet geworden. Wat dan wel?

Sterrenkubus

Op zoek naar een aparte overnachting, het liefst niet in een doodnormaal hotel, stuitte ik, mede doordat een vriendin daar eerder al eens was geweest, op de Sterrenkubus bij Erfgoed Bossem in Lattrop-Breklenkamp, Twente. http://www.bossem.nl/leuk-logeren/sterrenkubussen/

Een hartstikke leuk en kleinschalig concept, een houten, vierkant huisje met alles er op en er aan in slechts wat zal het geweest zijn 16m2?

Een slaapplaats op de vide, onder een koepel waar je bij mooi weer naar de sterren kunt kijken, vandaar ook de naam Sterrenkubus. Beneden een slaapbank, een toilet, een douche, een klein keukentje en een sfeer open haard. Daarnaast een sterrenkijker om bij mooi weer buiten op het terras naar de sterren te kijken. Helaas had ik vorig jaar niet zo heel mooi weer, was het bewolkt, maar alle reden dus om terug te gaan.

De eigenaren van Erfgoed Bossem, Dennis en Annette, bieden ook extra faciliteiten bij de huur van de sterrenkubus. Zo had ik de eerste avond een heerlijke stoofpot van de Brandrode rund die ook op het terrein van de Erfgoed Bossem rondloopt. Te samen met een heerlijk vers wijn, was het goed toeven.

Voor de ochtend had ik een ontbijtmand besteld. Bij het wakker worden, stond deze mand op het terras al klaar. Er zat van alles in, sap, broodjes, beleg, fruit, te veel om op te noemen. Ik ben niet echt een grote ontbijter, maar ik heb er heerlijk van gegeten, misschien ook wel omdat je midden in de natuur zit en de buitenlucht maakt hongerig.

Mijn eerste ‘mini-vakantie’ sinds lange tijd in eigen land is mij door reuzegoed bevallen en zeker voor herhaling vatbaar.

Planningen zijn om omgegooid te worden!!

Niets is zo veranderlijk als …. Chantal 😉

Hadden we twee maand geleden nog het idee om eind september voor 2,5 week richting Maleisië en Singapore te trekken en dan ook nog “even” Maleisisch Borneo “mee te pakken”, nu zitten we half juli en staat deze reis op losse schroeven. Externe factoren zowel bij mij als bij mijn vriendinnetje waar ik mee zou gaan, zijn hier debet aan.

Toch wil ik natuurlijk nog wel op vakantie in het najaar. Begin van het jaar had ik me al voorgenomen om geen “grote verre” reizen te gaan maken, maar ja ik heb toch ook echt een stuwmeer aan ADV-dagen die voor het einde van het jaar op moeten. 🙂

Nu is nog wel de planning om in de herfstvakantie een week met zijn viertjes naar Portugal te gaan, appartement is al geboekt, nu alleen nog een goedkope vliegtickets zien te vinden en dat is best een uitdaging voor de herfstvakantie kan ik je vertellen.

Ik heb afgelopen weekend dus zitten nadenken wat ik verder dit jaar nog zou willen doen:

Cuba staat al een tijd ergens bovenaan mijn bucketlist, en met de laatste veranderingen daar denk ik dat ik wel moet opschieten wil ik het land nog authentiek meemaken. Maar ook Jordanië lijkt me geweldig, met Petra als één van de wereldwonderen.

Dit zijn echter wel weer “verre reizen”, en ik zou het volgens mij rustiger aan gaan doen dit jaar. Daarom was mijn brainstorm er ook op gericht om iets dichter bij huis te zoeken, bijvoorbeeld fly and drive in Andalusië of Toscane, richting Schotland, of toch weer een stedentrip? Met dat laatste in mijn achterhoofd, ben ik gisteren weer eens aan het grasduinen geweest op de site www.srprs.me … een geweldig concept vind ik nog steeds, en vooral ze nu ook de mogelijkheid hebben voor het boeken van een Multi citytrip. 2 steden in vijf dagen, of 3 steden in acht dagen. Dat laatste lijkt me wel wat. Op Schiphol er pas achter komen waar je naartoe gaat en op het moment dat je van stad 1 naar stad 2 wilt, ook pas weer op het vliegveld te weten komen waar je naartoe vliegt. Geweldig toch?

Zoals jullie zien, ik ben er nog lang niet uit. Te veel leuke en verschillende reizen die ik nog wil ondernemen, dus als iemand tips heeft: ik hou me aanbevolen!!

 

Top 15 lijst musea

Enkele weken geleden kwam ik met een idee om een top 10 of top 20 te maken met musea die je in Nederland eigenlijk gezien zou moeten hebben. Aanleiding was mijn reis naar New York waar ik naar het Guggenheim en MoMA (Museum of Modern Arts) ben geweest. Enkele weken later zat ik met een collega in de trein, hij reist ook erg veel, en we kwamen er eigenlijk achter dat in het buitenland je vaak wel naar een museum gaat, om de geschiedenis van een plaats, regio of land te ervaren, maar dat je dat in je eigen land eigenlijk niet zo snel doet.

Het idee van een top-zoveel lijstje was geboren.

De afgelopen weken heb ik nagedacht hoe ik zo’n lijst kan vormgeven. Heb ik bepaalde criteria waar een museum aan moet voldoen, een tentoonstelling die er nu te zien is? (maar dat is dan dus maar tijdelijk) of misschien wel in welke categorie een museum actief is, bijvoorbeeld beeldende kunst, archeologie en geschiedenis, volkenkunde, maritiem en noem zo maar op.

En benoem je alleen de ‘nationale’ musea of geef je juist aandacht voor regionale musea?

Allemaal keuzes die bepalen hoe een lijst eruit komt te zien. Even simpel een lijstje in elkaar draaien, wat ik dacht, zit er dus niet in, of maak ik het soms moeilijker dan het is?

 

Op het moment dat ik dit blog aan het typen ben, weet ik nog steeds niet zeker hoe dat lijstje er nu uit gaat zien. Ik denk dat het niet één lijst wordt, maar in ieder geval twee.

Te beginnen met de ‘nationale’ musea.

Ik moet bekennen, ik heb zo natuurlijk mijn ‘voorkeuren’, de volgende lijst is dus niet gestoeld op een achterliggende gedachte, behalve dan mijn persoonlijke voorkeuren.

 

  1. Anne Frank huis  – Amsterdam
  2. Stedelijk Museum  – Amsterdam
  3. Rijksmuseum – Amsterdam
  4. Museum voor Volkenkunde – Leiden
  5. Rijksmuseum van Oudheden – Leiden
  6. Boymans van Beuningen – Rotterdam
  7. Museum het Rembrandthuis – Amsterdam
  8. Tropenmuseum – Amsterdam
  9. Van Gogh museum – Amsterdam
  10. Joods Historisch Museum – Amsterdam
  11. Museon – Den Haag
  12. Maritiem Museum – Rotterdam
  13. Wereldmuseum – Rotterdam
  14. Natuurhistorisch museum – Rotterdam
  15. Afrika Museum – Berg en Dal

Ik denk dat bovenstaand lijstje een mooi begin is van mijn “museumavontuur”.

Binnenkort start ik met nummer 0 op de lijst, een thuiswedstrijd, Paleis het Loo met de tentoonstelling over Keizerin Elisabeth, Sisi.

Ik hou jullie op de hoogte en mochten jullie nog aanvullingen hebben, leuke tentoonstellingen in de regio, dan houd ik me aanbevolen.

 

 

 

Top 10 of top 20 van “must-see” musea. Wie heeft ideeën hoe die lijst eruit moeten komen te zien?

Top 10 of top 20 van “must-see” musea. Wie heeft ideeën hoe die lijst eruit moeten komen te zien?

Afgelopen week zat ik met een collega in de trein te praten over de reizen die we gemaakt hebben en de reizen die dit jaar op de planning staan. Daarbij hadden we het ook over musea bezoeken in het buitenland en waarom we dat eigenlijk ‘bijna niet’ in eigen land doen.

Drie weken geleden was ik zes dagen in New York en heb ik een bezoek gebracht aan Guggenheim, MoMA en Museum of Native Americans. Maar in eigen land gun ik me vaak de tijd niet om een museum te bezoeken.

Zo heb ik nog steeds met stip op nummer 1 staan om het Anne Frankhuis te bezoeken. Ik schaam me er bijna voor om het te zeggen dat ik daar dus echt nog nooit geweest ben. En dat terwijl ik vroeger alles wat los en vast zat las over WOII, maatschappijgeschiedenis heb gestudeerd en mijn scriptie over de periode net na WOII in Indonesië ging. Genoeg aanknopingspunten dus.

Maar al zo pratend over musea en ‘toerist’ zijn in eigen land, bedacht ik me hoe leuk zou het zijn om een top 10 te maken met “must-see” musea en deze het komend jaar te bezoeken. Dit idee heb ik een beetje ontleent van mijn vriendin Antonette, ook wel bekend van We12travel (we12travel.nl). Zij had zichzelf vorig jaar de uitdaging opgelegd om alle 20 nationale parken in Nederland af te gaan.

Nu is het natuurlijk wel iets te veel van het goede om alle musea in Nederland af te gaan en wil ik me ook niet vastpinnen aan een jaar of een half jaar, maar ik wil in ieder geval een top 10 of top 20 van “must-see” musea maken en deze dan de komende tijd bezoeken. Bovenaan komt natuurlijk het Anne Frankhuis te staan.

Maar welke musea moeten er nog meer op deze lijst komen te staan. Dat kan natuurlijk om verschillende redenen, omdat er een mooie expositie is, omdat je er gewoon een keer geweest moet zijn, omdat het gebouw al de moeite waard is, noem maar op.

Hebben jullie ideeën over musea die ik echt niet mag missen, laat het me dan in een reactie of via de social media weten welke musea ik op de lijst moet zetten en waarom. Bijvoorbeeld omdat er nu een mooie tentoonstelling is (en die niet al te lang meer te zien is).

 

 

Hello again!!

Hello again!!

70 jaar bevrijding van Nederland.

In vrijheid leven. Voor ons in Nederland is dat nu heel vanzelfsprekend, maar 70 jaar geleden was dat hier ook anders. Als je op reis gaat kom je vaak in landen en gebieden waar deze vrijheid niet zo vanzelfsprekend is. Afgelopen november reisde ik georganiseerd door Myanmar. Voor toeristen een fantastisch land, tenminste wat we te zien krijgen, want nog niet alle delen van Myanmar zijn opengesteld. Anderhalf jaar geleden kwamen wij net een week voor de verkiezingen in Nepal. 70 partijen die wilden regeren, demonstraties op straat, relletjes en militaire escortes. Dit was meer dan een week aan de orde van de dag. Op de verkiezingsdag zelf was al het gemotoriseerd verkeer verboden in Kathmandu, dus hebben we lopend onze stadstour gemaakt.

En dan dichter bij huis, februari 1998 reisde ik met school naar Istanbul waar Öchalan (PKK) werd opgepakt, met tot gevolg demonstraties in een groot gedeelte van Istanbul. (niet dat wij daar veel van meekregen, maar aangezien dit nog een mobielloos tijdperk was, was het thuisfront in rep en roer. )

In Apeldoorn werd (wordt) één keer in de vijf jaar de bevrijding altijd groots gevierd met een defilé, oude militaire voertuigen en oud-strijders uit Canada. Deze Canadezen bevrijdde Apeldoorn op 17 april 1945.

Ik weet nog wel dat ik als klein meisje van zes jaar, in 1985, ik zat in de eerste klas van de lagere school, die dag gewoon naar school toe moest. 5 mei was geen vrije dag. Mijn ouders vonden dit te gek voor woorden, vonden en vinden dat zo’n defilé, het stilstaan bij de bevrijding, iets is wat bij je ‘opvoeding’ hoort, bij je ‘algemene ontwikkeling’. En zo geschiedde dus dat mijn vader mij en mijn broer die dag thuis hield en wij naar het defilé aan de Loolaan gingen om onze bevrijders toe te juichen.

Inmiddels zijn we 30 jaar verder. 70 jaar bevrijding van Nederland. In de loop van de jaren heb ik geprobeerd om toch wel iedere keer bij het defilé aanwezig te zijn. Uit respect voor degenen die Apeldoorn bevrijdden in 1945. Vijf jaar geleden werd gezegd: “Dit is toch echt wel de laatste keer. De Canadese oud-strijders worden er ook niet jonger op.” Toch stonden afgelopen zaterdag ruim 120 van deze Canadezen klaar om vanaf 12 uur de Loolaan weer af te rijden (een enkeling liep zelfs nog). En dat te bedenken dat de meeste al over de 90 jaar oud zijn. Respect!!

En ook ik stond weer aan de kant, samen met duizenden andere Apeldoorners en misschien zelfs wel mensen van buiten Apeldoorn deze ‘bevrijders’ toe te juichen.

Was dit dan echt de laatste keer? Of staan we over vijf jaar weer de Canadezen toe te juichen: “Hello again”.

 

Hieronder een korte impressie van het defilé van 9 mei 2015!

 

Hello again_2 Hello again_3 Hello again_4 Hello again_5 Hello again_7 Hello again_8

 

Deel 2: Nieuwe en mooiere herinneringen aan een fantastische stad: New York

Deel 2: Nieuwe en mooiere herinneringen aan een fantastische stad: New York

Eén dag in New York en meteen al vier nieuwe en mooiere herinneringen, dat belooft nog wat voor de rest van de dagen!!

De volgende dag begon het meteen al goed, want wat is er nou fijner om je eigen plan te kunnen trekken, niet afhankelijk van iemand anders te zijn en van zijn wensen en behoeften. Gewoon lekker doen waar je zin in hebt. Dat betekende dus een planning voor de eerste volle dag, maar halverwege de dag heb ik die planning ook zo zonder meer weer omgegooid, geen ellenlange discussies eraan voorafgaand, alle voor en tegens afwegen, nee gewoon doen!! Heerlijk!! Nu moet ik bekennen, het ligt er ook wel aan met wie je op vakantie bent, met sommige heb je deze discussies niet en gaat het gewoon soepel, in dit geval was het een verademing, een nieuwe mooie vijfde herinnering dus.

Wat ik ook zo fijn vond aan het alleen ontdekken van New York was het contact met de locals. Als je alleen op reis bent en je komt er even niet zo snel uit waar je heen moet, dan vraag je het eerder, in plaats van dat iemand eigenwijs doet en zegt: “Nee hoor, we moeten die kant op, ik weet het zeker.”(NOT)

De volgende herinneringen zijn toch wel mijn hoogtepunten van deze reis.

  1. Omdat ik ze vorig jaar niet heb kunnen doen of
  2. Omdat het weer gewoon veel beter was.

Het eerste hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) is het uitzicht vanaf het Empire State Building. Wat een schitterend uitzicht, wat een mooi weer had ik. Vorig jaar was het koud en mistig, dus uitzicht? Welk uitzicht?

uitzicht ESB overdag

In het verlengde daarvan mocht ik ook een nieuwe mooie herinnering aan het rijtje toevoegen, namelijk het uitzicht over New York vanaf het Empire State Building by night. Vorig jaar ging dat moeilijk omdat ik ’s avonds aan het wachten was totdat iemand ooit zou ontwaken. Nu ging ik ’s ochtends om 8 uur de deur uit en kwam ’s avonds om 22 uur het hotel weer in, met als echt hoogtepunt dus het verschrikkelijke mooie uitzicht vanaf het Empire ’s avonds. Woorden schieten te kort om dat te omschrijven, ik zou zeggen: “Ontdek het zelf!”

De volgende dag kon ik nog twee laatste mooie herinneringen aan het lijstje van tien toevoegen. Ten eerste heb ik de Brooklyn Bridge vanaf Brooklyn naar Manhattan helemaal afgelopen, de vorige keer kwamen tot aan de eerste pijler! En ’s avonds ben ik met de metro terug gegaan naar Brooklyn om vanaf Brooklyn Heights een fantastische zonsondergang mee te maken. Manhattan by night….schitterend!!

skyline by night

Tot zover mijn nieuwe herinneringen! Wat ik vorig jaar al wist, New York is een fantastische stad. Nu na de tweede keer heeft het mijn hart nog meer gestolen en weet ik zeker: “ik kom nog een keer of meerdere keren terug”.

In volgende blogs zal ik nog verder ingaan op wat je zeker niet mag missen als je een reisje naar New York overweegt.

Deel 1: Nieuwe, mooiere en betere herinneringen in New York

Deel 1: Nieuwe, mooiere en betere herinneringen in New York

Vorige week liep ik nog in The Big Apple. Wat gaat het toch weer snel voorbij. Tijd dus om een eerste nieuwe blog te schrijven over New York, de stad die mijn hart gestolen heeft, de stad waarvan Kurt Vonnegut zei: I went to New York to be born again. En dat is precies de reden waarom ik al zo snel op mijn eerste bezoek aan deze stad, opnieuw ging. Want natuurlijk kreeg ik de vraag: “je bent er vorig jaar eind maart nog geweest, heb je geen andere bestemmingen op je lijstje staan?” Ja, natuurlijk, ik ben net begonnen met de wereld te ontdekken, maar zoals een vriendin meteen wist en zo mooi omschreef: “Chantal, dit komt op het juiste moment, dit heb je nou net nodig.” En dat was ook zo. Toen ik de aanbieding voor het hotel voorbij zag komen, wist ik gewoon: dit moet ik doen. “Nieuwe herinneringen maken en de oude vergeten, want die doen te veel pijn!!”

En dat is wat ik zes dagen lang gedaan heb, en ik heb genoten. Ik heb nieuwe herinneringen gemaakt, bewust plekken opgezocht, maar ook juist de dingen gedaan die ik vorig jaar niet kon doen en nu dus wel!!

Op twitter hebben jullie mijn week in New York op de voet kunnen volgen en ook de nieuwe herinneringen die ik gemaakt heb.

Het begon al bij aankomst. Vorig jaar hadden we qua vervoer niets geregeld. Ja we zouden zo’n grote openbare bus richting Penn Station nemen en vanaf daar de metro naar ons hotel aan Chamber Street. Die bus zette ons dus in de stromende regen ergens midden in Manhattan af, maar niet bij Penn Station. Ik kan je vertellen, de volgende dag was mijn jas nog steeds nat, brrrrr!!!

Dit jaar moest dat dus anders. Via Eric van NewYork.nl geïnformeerd wat ik het best kon doen en ik kwam op een shuttledienst uit die je van het vliegveld rechtstreeks naar je hotel brengt. Ideaal!! Geen gezeul met koffers, geen uitzoekerij naar een lange reis over waar je het beste kan uitstappen en welke metrolijn(en) je dan nog moet nemen, nee je stapt gewoon op het vliegveld in en voor je hotel weer uit. Top!!

Tsja, en dan mijn tweede betere herinnering zoals ik omschreef. Wat een hotelkamer, perfect gewoon. Niet dat die van vorig jaar slecht was, maar wel een stuk kleiner, kleiner bed, en geen goede wifi. Ik zei vorig jaar nog, laat mij meezoeken, want eerlijk gezegd, heb ik vaak wel oog voor leuke aanbiedingen, maar nee hoor, het ego van een man zit dan vaak in de weg.

Mijn derde herinnering heeft dus met de tweede te maken en wel met de Wi-Fi. Ik zat nu in een hotel in hartje Wallstreet, midden tussen de zakenmensen, dus ja Wi-Fi was super geregeld in het hotel. Nu was ik dus niet, net als vorig jaar afhankelijk van de televisie en al die stomme teleshopping programma’s met bijvoorbeeld de “magic bullet” of zoiets, pffff als ik daar nog aan denk. Nu kon ik gewoon heerlijk op mijn kingsizebed Netflixen op mijn Surface. Heel relaxed!!

WP_20150423_15_02_10_Pro_jpg

En ja, de eerste dag in New York had ik meteen al een vierde betere herinnering te pakken. Gewoon lekker avondeten, iets dat er vorig jaar bij inschoot omdat we rond vijf uur “even” terug gingen naar het hotel om bij te komen en meneer vervolgens de hele avond lag de snurken. Ik ging nu ook wel eens even aan het einde van de middag terug als het zo uit kwam, maar slapen … no way: Je bent in New York!!

Dit zijn de eerste vier mooiere en betere herinneringen van mijn tweede stedentrip naar New York pas. In een tweede deel zal ik jullie deelgenoot maken van nog meer mooie herinneringen die ik in die zes dagen heb opgedaan!

Een groepsreis: Waarom wel of waarom juist niet?

Een groepsreis: Waarom wel of waarom juist niet?

Zoals al eerder gezegd: reizen zit in mijn bloed. Alleen is dit pas de afgelopen twee jaar naar buiten gekomen. Het vuurtje heeft altijd al wel gesmeuld, ik heb een Toerisme-opleiding gevolgd, me altijd al geïnteresseerd voor andere culturen en op mijn 10e wilde ik al naar de Borobudur. Waar ik overigens nog steeds niet geweest ben, omdat in al die tussenliggende jaren er zoveel andere mooie reisbestemmingen op mijn lijstje zijn bijgekomen.

Twee jaar geleden besloot ik het roer om te gooien, mijn relatie van 11 jaar was net over en ik zat op een zondagmiddag thuis te bedenken wat ik nou heel graag zou willen. Dat was dus niet zo heel moeilijk: een verre reis maken. Mijn ex en ik wilden altijd al naar India, daar liggen zijn roots en in de jaren dat we samen waren heb ik me verdiept in het Hindoeïsme en keek ik meer Bollywood films dan Hollywoodfilms.

De keuze was dus niet zo moeilijk. Maar hoe naar India? Ik besloot in mei 2013 dat ik eind oktober 2013 wilde gaan. In die tijd speelden ook de groepsverkrachtingen. Nu moet ik bekennen dat ik misschien wel stoer overkom, maar dat echt niet altijd ben. Dus helemaal in mijn eentje op de bonnefooi naar India? Toch maar niet voor zo’n eerste keer. Maar een groepsreis met allemaal mensen die je niet kent? Zou dat iets voor mij zijn? 29 dagen met wildvreemden op pad gaan, ik vond het nogal wat.

Uiteindelijk heb ik het toch gedaan en ik moet zeggen, het is me erg goed bevallen. Zo goed zelfs dat ik afgelopen november een tweede groepsreis heb gemaakt.

 Maar waarom kiezen voor een groepsreis of juist niet?

  • Wat ik fijn vond aan de groepsreis was dat bijna alles al voor je geregeld is. Niet dat ik het niet leuk vind om dingen zelf uit te zoeken en te ondernemen, maar nu heb ik in 29 dagen alles gezien wat ik wilde zien. Als ik dat zelf allemaal had moeten uitzoeken en regelen had ik zeker zes weken vakantie moeten nemen.
  • Daarnaast is het wel net zo gezellig om met medereizigers te ontbijten en te dineren.
  • Mooie momenten kun je meteen met anderen delen.
  • Hoewel de selfie stick nu echt helemaal in begint te komen en je dus behoorlijk ‘fatsoenlijke’ foto’s van jezelf kunt maken bij bezienswaardigheden, is het toch altijd wel handig om aan iemand binnen de groep te kunnen vragen of zij een foto van je willen maken.

Waarom niet voor een groepsreis kiezen?

  • Bij de eerste groepsreis (2,5 week India en 1,5 week Nepal) lag vooral het tempo in India erg hoog, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat waren we onderweg. Met name de reisdagen vielen tegen en waren soms erg lang.
  • Als je alleen reist, heb je dus meer tijd aan jezelf. Als je het ergens leuk vindt, kun je er langer blijven.
  • Je maakt eerder contact met locals dan dat je met een hele groep bent.

Je ziet, er zitten dus voor- en nadelen aan het reizen met een groep. Zoals gezegd de eerste twee reizen zijn me erg goed bevallen, maar nu is het dan ook tijd voor wat anders. Over twee weken vlieg ik naar New York, om de stad heerlijk in mijn eentje te gaan (her)ontdekken. Met niemand rekening houden en doen en zien wat je zelf wilt. Dat lijkt me ook wel eens fijn.

Wat vinden jullie? Een groepsreis ja of nee? En wanneer wel en wanneer niet?

India, Delhi

Nieuwe herinneringen maken in New York City

Nieuwe herinneringen maken in New York City

Over 18 dagen is het al weer zo ver, veel sneller dan verwacht vlieg ik dan voor zes dagen richting The Big Apple. Vorig jaar eind maart was mijn eerste kennismaking met deze fantastische stad. Maar waarom weer zo snel terug?

Dat heeft verschillende redenen. Sommige van jullie weten misschien wel dat ik vorig jaar niet alleen in New York was. Mijn eerste kennismaking met de stad, waar ik al een heel tijd naartoe wilde, was speciaal, en ik dacht mede dat dit kwam door het gezelschap. Nu een jaar later wil ik eigenlijk al die herinneringen zo snel mogelijk vergeten, MAAR dat betekent niet dat ik New York wil vergeten. Want deze stad heeft vorig jaar echt mijn hart gestolen.

Eigenlijk was het de bedoeling om eind april richting Tel Aviv te gaan met als hoogtepunt het concert van Robbie Williams daar bijwonen op mijn verjaardag. Door omstandigheden kan dat echter niet doorgaan. Aangezien ik al wel mijn vakantiedagen heb opgenomen, moest er dus een back-up plan komen. Dat is echter nog niet zo gemakkelijk, want voor wat betreft reizen ben ik nog maar een ‘groentje’. Mijn wensenlijstje is nog erg groot: Sevilla, Praag, Boedapest, Kopenhagen, Stockholm, Athene, noem maar op. Ik was dan ook al serieus naar één van deze steden aan het kijken, totdat ik op een zondagavond een aanbieding voor een hotel in Lower Manhattan voorbij zag komen….voor New York begrippen volgens mij een erg goede deal…alleen die aanbieding zou ruim anderhalf uur later afgelopen zijn, dilemma, dilemma…wat te doen. Eerst dus maar gekeken naar een goedkope vlucht, die vond ik …. vanaf Brussel met Jet Airways, een Indiase maatschappij, lekker curry als maaltijd 🙂 naar Newark. Nog geen half uur later had ik dus het hotel geboekt, de vlucht geboekt, en ik zat in een hyper-spring-stand….ik ga weer terug naar New York. Tussendoor zat er ook nog een geslaagd weekendje Lissabon met vriendinnen tussen, dus al te veel stil staan bij New York kon nog niet. Nu dus wel… en ik moet zeggen dat ik er onwijs veel zin in heb. Naast nog enkele highlights zoals het Empire State Building en Central Park, wil ik nu ook een andere kant van New York gaan ontdekken: Brooklyn, Harlem, enkele musea zoals Guggenheim, MET of MoMA, en koningsdag in Batterypark vieren….volgens mij heb ik aan zes dagen nog lang niet genoeg, maar het belangrijkste is:

Nieuwe herinneringen maken in een fantastische stad die ik verder wil gaan ontdekken.

WP_20140330_14_59_41_Raw_3